Sensor

De luchtsensor is een essentieel onderdeel van de biosensor. In dit hoofdstuk zullen we de oorspronkelijke opstelling van de luchtsensor bespreken, het probleem van lekken in de opstelling identificeren en de verbeteringen die zijn aangebracht om lekkages te verminderen. Daarnaast zullen we ook kijken naar mogelijke toekomstige verbeteringen om de productie ervan mogelijk te maken aan de hand van eenvoudig te monteren onderdelen en om de lekdichtheid van de sensor te garanderen.

Oorspronkelijke opstelling

De oorspronkelijke opstelling van de sensor bestond uit een 1/4-inch transducer die verantwoordelijk was voor het omzetten van luchtdruk in een elektrisch signaal. De opstelling was voorzien van buizen en infuuslijnen om de luchtstroom naar de transducer te leiden, twee driewegkraantjes om lucht in het systeem te injecteren en een ballonkatheder, waarbij in opgeblazen toestand een meetbare druk kan worden toegepast. Hoewel deze opstelling functioneel was, werd al snel een probleem met lekkage duidelijk, waardoor er geen toegepaste luchtdruk gemeten kon worden.

Probleem met lekken in de opstelling

Het probleem van lekkage in de oorspronkelijke opstelling van de luchtsensor had verschillende oorzaken. Ten eerste was de combinatie met infuuslijnen en buizen met grotere diameter afgedicht met plakband en lijm. Ten tweede was de pressure transducer standaard met schroefdraad voorzien, waardoor de lucht via het schroefdraad een weg naar buiten kon banen. Met als gevolg dat het meten van de luchtdruk moeilijk ging en de opstelling zeer kwetsbaar was om opnieuw lekken te krijgen.

Illustratie lek aan schroefdraad

Verbeteringen aanbrengen

Om het probleem van lekken in de opstelling van de luchtsensor aan te pakken, werden verschillende verbeteringen en optimalisaties gedaan. Eerst werden de buizen met grotere diameter én de infuuslijnen verwijderd, zodat het aantal potentiële lekpunten tot het minimum gereduceerd werd. Het enige dat overbleef waren enkel een driewegkraantje en de ballonkatheder. Daarnaast werd er een spuit die toevallig paste bevestigd aan de druksensor met behulp van teflon en stuk ballonkatheder die in de vorige opstelling werd gebruikt. De spuiten van de afdeling Gezondheidszorg van VIVES Kortrijk hadden ook een spiraalvormig uiteinde waarmee deze konden worden vastgedraaid aan het driewegkraantje. Hierdoor verkregen we een betere afdichting en werden lekkages bijna volledig weggewerkt.

Verbeterde sensor

Conclusie

Hoewel de verbeteringen die zijn aangebracht in de opstelling van de luchtsensor al aanzienlijke vooruitgang hebben geboekt op het gebied van lekkage, zijn er nog steeds mogelijkheden voor verdere verbeteringen. In de toekomst kan de luchtsensor worden ontworpen met buizen met binnenzijdse schroefdraad die we kunnen vastdraaien met de schroefdraad van de luchtsensor of dergelijke oplossingen op maat.

Om de ballonkatheder aan te sluiten kan mogelijk gebruik gemaakt worden van een push-in connector, quick-connect fitting of een slangpillaar die gebruikt wordt voor gasaansluitingen.

Het gebruik van specifieke onderdelen voor het luchtsysteem van de luchtsensor zorgt er niet enkel voor dat de opstelling gemakkelijk te reproduceren valt, maar ook zodat we kunnen garanderen dat iedere biosensor unit lekdicht zal zijn.